Frankrijk 2018

Dag 13 - Dinsdag 21 augustus - Fa [11], Aude, Languedoc-Roussillon



Vanochtend stellen we een plan op voor vanmiddag; we gaan een kijkje nemen op de camping waar wij en Yuri met zijn vriendin in 2000 hebben gestaan.

Na een warme lunch met lamskoteletjes, tomaten en prei, en aardappelpuree, vertrekken we met 29°C via Campagne-sur-Aude in de richting van Brenac. De rit voert door een schitterend landschap waar we vrijwel geen andere auto tegenkomen. In de buurt van Brenac komen we de gevreesde borden deviation (omleiding) weer tegen. Gelukkig blijkt dit (bij nader inzien) alleen voor vrachtauto’s te gelden. Niettemin moet ik ons autootje uiterst behoedzaam tussen twee betonblokken door loodsen.

Dan zijn we vlakbij Nebias, waar we even afslaan naar Lafage om een cache op te pikken. Het is even zoeken, maar Nelle vind un-joli-hameau-la-fage in een stenen muurtje achter een struik.

In Nebias parkeren we de auto en lopen door het centrum en hopen iets bekends tegen te komen. Nelle ziet wel enkele plekken die herinneringen oproepen, maar mij zegt het weinig tot niets. Zelfs het enige café restaurant ziet er permanent gesloten uit, dus hier geen terrasje voor ons.

Wel pikken we nog twee caches mee. Un-joli-village-nebias wordt vlot gevonden vlakbij onze parkeerplaats op een laan met bomen die Nelle zich nog kon herinneren.
Voor aude-nebias-la-vigie-de-nebias loop ik 270m de berg op. Midden in het veld vind ik een grote zwarte plastic vogel in een struik. Dit is leuk gedaan. Jammer genoeg is het logrolletje zeiknat. Vlak in de buurt staat de ruïne van een oude windmolen om meel te malen.

Daarna rijden we het terrein van camping Le-Fontaulie-sud op. Bij de accueil maken we een praatje met dezelfde baas, alleen achttien jaar ouder, die het toezicht heeft. Helaas is het café al gesloten en kan hij ons niets meer te drinken aanbieden. Wel krijgen we permissie om wat herinneringen op te gaan halen.
De accueil en het zwembad zegt mij weinig, hoewel die er in 2000 ongetwijfeld ook zijn geweest. Nelle herkent het wel en het is nog precies hetzelfde. We vervolgen onze wandeling over het terrein waar Yuri en wij hebben gestaan. Dat herkennen we twijfelloos, hoewel we het exacte plaatsnummer niet meer weten.

We verlaten de camping en rijden door naar het dorp Puivert om even rond te kijken en iets te gaan drinken. Het dorp heeft echter niets interessants zodat we ons concentreren op een bar die we in het voorbij rijden hebben gezien. Dit blijkt een kleine bierbrouwerij te zijn die een eigen merk bier voert. Op dit moment waag ik mij nog niet aan alcoholische drank, dus nemen we limonade.

Enigszins opgefrist rijden we nu via een helling van 16% omhoog naar Château de Puivert. Nelle ziet de bui al hangen met de hoge donjon en besluit achter te blijven. De man bij de toegang heeft echter geen frisdrank en biedt haar ook geen stoel of bank aan. Zoals afgesproken ga ik alleen, betaal € 5 en krijg een mini led zaklampje met zwengeltje voor de verlichting van donkere stukken. Het kasteel herken ik direct en loop onder de poort met valhek de grote binnenplaats op. Aan de andere kant van de binnenplaats staan enkele ruïne vertrekken en de ingang naar de grote vertrekken in de donjon. Via de wenteltrap bezoek ik fraaie vertrekken en kom ik op het dak met een schitterend panorama. Wel staat er een straf windje. Alle vertrekken zijn niet gemeubileerd op een na. Meer details staan hier.
Terug naar de ingang van het kasteel pik ik Nelle op die in de schaduw heeft staan wachten en wandelen we naar de auto terug. Ondertussen heeft Nelle naar drie zweefvliegtuigen staan kijken, die prachtig gebruik maken van de thermiek.

We hebben nog weinig brood, dus rijden we met 31°C naar het centrum van Quillan, waar ik de auto zonder problemen kwijt kan. Het centrum heeft een soort brede boulevard, wat best gezellig aandoet. Op het plein vinden we een boulanger waar we brood kopen en twee flan gebak. Aan de overkant is een PMU waar we een frisje en een Pastis drinken.

Verder vinden we het mooi geweest en gaan naar huis waar we nog een uurtje in de tuin zitten. Als avondeten nemen we de stukken Flan.



Onze gîte: Gîte Sirius
De coördinaten van ons huisje: N 42 56.259, E 2 11.387




Indien U vragen of nadere informatie heeft, schrijf dan naar: Jos Storken